Strefa zagrozenia wybuchem 22

Aktualnie prawomocna dyrektywa ATEX 94/9/WE uchwalona przez Parlament Europejski i Poradę w dniu 23 marca 1994 dotyczy zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich Unii Europejskiej w sprawy urządzeń oraz systemów ochronnych danych do gruncie w dziedzinach zagrożonych eksplozją. Uchwalenie dyrektywy ATEX było obowiązkowa ze względu na niezgodność wcześniejszych przepisów prawych działających w przeciwnych państwach UE. Aczkolwiek omawiana dyrektywa ATEX niestety nie była główną klasą ujednolicenia ochrony przeciwwybuchowej w końcach Unii Europejskiej, albowiem od niemal dwóch dekad obowiązywało kilka dyrektyw tzw. starego podejścia dotyczącego swobody obrotu towarami ujętymi obecnie w dyrektywie ATEX 94/9/WE.

Rzeczona dyrektywa ATEX 94/9/WE od 1 lipca 2003 roku jest jedyne obligatoryjne rozporządzenie wzięte we wszelkich państwach Unii Europejskiej, które dotyczy zapewnienia bezpieczeństwa w okolicach zagrożonych eksplozją. Wraz z dniem zajścia w życie dyrektywy ATEX 94/9/WE stare rozporządzenia mówiące to jedno zagadnienie i podobne przepisy krajowe obowiązujące jeszcze w wszelkiej Wspólnocie Europejskiej zostały unieważnione. To jedno stanie się wraz z dniem 20 kwietnia 2016 roku, kiedy obecny przepis zastąpi nowa informacja ATEX 2014/34/UE.

Dodatkowe źródło

W dniu 26 lutego 2014 roku stała przyjęta dyrektywa ATEX Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/34/UE w istocie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich kojarzących się do urządzeń i sposobów ochronnych oddanych do celu w sferze potencjalnie wybuchowej. Wymaga ona zostać zastosowana we każdych krajach Wspólnoty Europejskiej do 20 kwietnia 2016 roku. Kiedy szybko zostało powiedziane, dyrektywa ATEX ma użycie do sprzętów i systemów ochronnych dedykowanych do użycia w tłach zagrożonych ewentualną eksplozją. Poniżej wydobywa się natomiast odnośnik do historii najnowszej wersji dyrektywy ATEX :

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady ATEX 2014/34/UE